เดือน ก.พ. 2025 เราตัดสินใจลงทะเบียนแข่งสนามเทรลแรกในชีวิต ถ้ายึดจากวันที่เขียนวันนี้ นับว่าเป็น Goal ที่ 2 ถัดจากไตรกีฬา

ลง Pong Yaeng Trail ระยะ 20KM ไป ซึ่งเป็นระยะเด็กน้อยสุดในรายการนี้ (เรามารู้ทีหลังว่า 20KM แต่ระยะจริง 18.6 KM เอง เสียดาย) รายการนี้มีตั้งแต่ 20, 30, 45, 55, 70, 100 และมากสุด 160 KM เทียบกับ 100 mile ซึ่งเป็นสนาม qualified ไปแข่งสนามอัลตร้า WS100 ต่อได้

สำหรับการเตรียมตัวซ้อม เรียกได้ว่าไม่มากเท่าไรสำหรับเทรล ถ้าเทียบการความตั้งใจซ้อมไตร (ที่ตั้งใจมากกก) จะมีแค่ไปเดินเทรลเขาใหญ่ 2 ครั้ง, วิ่งเขาฉลาก 1 ครั้ง, และไปภูกระดึง 2 สัปดาห์ก่อนแข่ง เที่ยวภูกระดึงน่าจะใกล้เคียงการซ้อมที่สุดละ ทั้งซ้อมทางชันและเตรียมอุปกรณ์ ทำให้สนามนี้ไม่ค่อยมี learning curve มากเท่าไร

ตอนแรกแอบหวั่นใจอยู่ว่าระยะ 20KM มันก็ไกลอยู่เด้อ ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำเวลาได้เท่าไร เพราะเอาจริงภูกระดึงมันแค่ 9 KM ต่อวันเอง (ภูกระดึง gain 1200m)

วันแข่ง

เริ่มวิ่ง 6:30 น. เลยกะๆสัก 4-6 ชม.มั้ง ซึ่ง cut-off เวลา 13:00 น. แปลว่าถ้ามากกว่า 6 ชม.นี่เสี่ยง DNF ละ แต่สนามนี้เราตั้งใจไม่ทำเวลาเพราะเป็นเทรลแรก บวกกับมากับเพื่อน ภวินและเตอร์ มึงไปกูไป อยากสนุกๆค่อยเป็นค่อยไป ไม่ไหวก็พัก

เริ่มเดิน start ที่คาเฟ่บ้านไร่ไอนารา ตอนเรามาถึงประมาณ 6 โมงเป๊ะ ทันระยะ 30KM ออกตัวพอดี และได้เข้าห้องน้ำอะไรเรียบร้อย ซึ่งโชคดีมากรีบเข้าไปก่อนเพราะคนต่อแถวยาวมากกก (สิ่งที่แนะนำสำหรับทุกสนามเลย รีบไปต่อคิวห้องน้ำ) ก่อนออกตัวก็กินกล้วยและข้าวปั้นเป็น pre-workout meal ประจำของเราอยู่ละ

สตาร์ทมาปุ๊บ โอ้โหคุณพี่ เดินชันขึ้นทางถนนรัวๆ กว่าจะลงทางดินก็หลายกิโลอยู่ พอลงดินก็ดินแฉะเป็นโคลนแล้ว มีลื่นไป 3 ปื๊ด แค่มือเลอะตอนยันพื้นนิดหน่อย เราไม่ได้พกไม้โพลมาด้วยเพราะลืมมมมมม ไว้ที่รถ แต่ก็ไม่เป็นไร ไปกันต่อ

ระหว่างทางมีต้นไม้ล้มด้วย โชคดีที่มันล้มไปแล้ว มีเจ้าหน้าที่มาช่วยตัดหนามให้เลยเดินข้ามอย่างปลอดภัย เขาบอกว่าล้มตอน 6 โมงช่วงเปิดตัวพอดี ขอบคุณพี่ๆเจ้าหน้าที่ด้วยค่ะ

ทางตรงใกล้จุดกองแหะ ทางสวยมาก เป็นวิวมองเห็นไร่ของหมู่บ้าน ฮีลใจสุดๆ

พอถึงจุดพักแรกที่ระยะ 5.5 KM – กินแตงโมไป 2 ชิ้นและโค้ก 1 แก้ว เป็นโค้กที่อร่อยที่สุดบนดอยนี้ ชื่นนนนนนใจโคตรๆ + เติม pocari ใส่ขวดน้ำแล้วไปต่อ จุดพักนี้ไม่ได้กินอะไรเยอะเพราะหยิบเจลมากินก่อนหน้าละ

แล้วก็เดินชันขึ้นต่อเรื่อยๆๆ ยาวๆ + downhill บ้าง จนจุดพัก 2 ที่ป่าผานกกก จุดนี้คือกินยับของจริง โค้ก มาม่าอะไรเอย ซาลาเปา มันมีอาหารอื่นๆด้วยเช่นข้าวปั้น แตงโม ส้ม ข้าวต้มมัด แล้วตลกมากมีพี่คนนึงตะโกนบอกว่าไม่ต้องกินนะมาม่าเดี๋ยวมันพุ่ง ซึ่งไม่ทันละ กำลังซู้ดมาม่าคำโตเรยคุณพี่

แต่เราโชคดีท้องมันชินกับมาม่าอยู่ละ เลยเดินต่อได้ไม่มีปัญหา พักเสร็จก็เดินต่อ เดินชันไปอีกเรื่อยๆ ตรงนี้เริ่มเหนื่อยละเพราะก่อนหน้าพักซู้ดมาม่านานไปหน่อย 5555 เดินขึ้นชึ้บๆๆ ระหว่างทางก็ทักทายคนไปเรื่อยๆเวลาคนให้ทาง “ไปก่อนนะค้า” “สู้ๆนะค้า”

(ภวินกะเตอร์บอกว่า “ไปก่อนนะค้า” คำพูดมันดูขิงมาก จริงๆตั้งใจจะแค่ทักทายคนเฉยๆ ฟีลเหมือน on your left, right ไรงี้ ถ้าใครมีคำไหนแนะนำบอกได้ เศร้า55555)
เดินขึ้นเรื่อยๆเริ่มร้อนละเพราะเป็นยอดดอย ก็เดินแบบขึ้นๆลงๆ เห็นทุ่งดอกไม้บ้าง เห็นวิวยอดเขาบ้าง ฮีลใจสุดๆ

หลังจากนี้ไม่มีจุดพักแล้ว เราเหลือแค่ downhill รัวๆ ขาลงมีเจอพี่ผชคนนึงเป็นตะคริว 1 คนแต่พี่เขามีคนก่อนหน้าช่วยดันขาให้แล้ว เพื่อนเตอร์ส่งมอบเกลือเม็ดให้ 1 แมช ระยะน่าจะเหลืออีกเกือบ 6-7 โลละ ได้แต่บอกพี่เขาว่า “สู้ๆค่ะพี่เดี๋ยวก็ถึงแล้วอีกนิดเดียว” ซึ่งมารู้หลังว่าแม่งเอ้ย ไกลชิบหาย ทาง downhill หลังจากนั้นโคตรจะชัน เดินไปก็นึกถึงพี่ตะคริวไปว่าเขาจะไหวไหม

มีพี่คนนึงที่ตามมาพูดว่า “นักวิ่งกับตะคริวเป็นของคู่กัน” ก็คุยๆกับแก “ไม่เคยเป็นตะคริวเลยค่ะ” พี่แกบอกว่าลองลงเนินนี้ไปก่อนเดี๋ยวก็รู้เอง5555 ภวินหันมาบอก มิวขิงอีกแล้วอ่ะ หยุดดิ้ 5555 เปล่าไม่ได้ตั้งใจ อยากแก้ตัวว่าจริงๆจะบอกต่อว่า “.. ไม่รู้จะต้องทำตัวยังไง (เพราะไม่เคยเป็น)” แต่ฉันพูดในใจ ไอมิวไอบ้า 555555 มีคุยๆกะพี่แกแปบนึงเรื่องตะคริว ไม่รู้ว่าเกลือแร่กินตามหลังตะคริวแล้ว workไหม แกก็บอกว่าใช้เวลาแปบนึง แล้วแกก็แยกตัวไป

(ได้บทเรียนมาอีก 1 แมช – ณ ตอนนั้นเกลือเม็ดตัวเองก็หมด เลยคิดว่า race หน้าจะพกพวกสเปรย์กันตะคริว+เจลกันตะคริวมาเผื่อฉุกเฉินละ ไม่เพื่อตัวเองก็เผื่อให้คนอื่นก็ยังดี)

มันจะมีไอ downhill นึงโคตรลื่นนน ถึงกับต้องเดินลงแบบเป็นคิวเรียง 1 คน มีพี่เจ้าหน้าที่เขาปักหลักอยู่ตรงนั้นพอดี เขาเรียกไอเนินนั้นว่า ‘เนินจงกลม’ เพราะคนท่องแต่ว่า ‘ยุบหนอ พองหนอ’ 55555555 ฮาไป 1 แมช

ช่วง downhill แอบคิดถูกและคิดผิดที่ไม่ได้เอาไม้โพลมา ไอช่วงที่ลื่นมากก็คิดถึงไม้โพลแต่รวมๆคิดว่าไม่มีอะดีแล้ว ค่อนข้างคล่องตัวตอนวิ่งลงมาก วิ่งลงแบบสับขาเลย สนุกสุดๆ

อีกสักกิโลกว่าๆจะถึงเส้นชัย เริ่มเป็นทางถนนในหมู่บ้านละ จากนั้นภวินก็บิ้วใหญ่เลย เลยตัดสินใจวิ่งแบบสับเลยทีนี้ เพซ 5 กว่าๆ กลางแดดเปรี้ยงๆ เหมือนเอาแรงที่เหลือมาฮึดช่วงสุดท้าย

แล้วตลกมาก รักษาเท้าแห้งตลอดทาง เขาดันจัดเส้นทางให้เดินผ่านคลอง 1 แมชก่อนเข้าคาเฟ่ เท้าเปียกท่วมทันที5555 แล้วก็วิ่งเข้าเส้นชัยแบบสวยๆ

สรุปเวลาจริงที่ทำได้ประมาณ 05.27 ชม. เสร็จตอนเที่ยงตรง5555 หนีเวลา cut-off 1 ชม.เป๊ะ

ความรู้สึกมันเหนื่อยนะแต่จบแบบสตรองและแรงเหลืออยู่ คิดว่าปีหน้าลง 30 KM ก็ไหว

หลังจบงานได้คูปองมากินอาหาร ไก่ปิ้งกะข้าวเหนียว ส้มปั่น โคตรรรอร่อย มีเบียร์ IPA กับไวเซ่นแจกในงานด้วย กินอย่างละแก้ว สาแก่ใจฉันมาก

ขอบคุณผู้จัดงาน ทีมงานทุกท่าน ชุมชนชาวโป่งแยง สปอนทุกเจ้า Pocari และมาม่า i love you

ชมบรรยากาศเต็มๆได้จาก คลิปสั้นนี้เลย (ตั้งใจตัดมาก555)

@milsburasakorn

#โป่งแยงเทรล 2025 อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ เทรลสนามแรกระยะ 20 km จบแบบสตรอง สนามนี้มีหลายระยะมากๆ เราเริ่มต้นกันที่ระยะเบบี๋ เน้นกินไม่เน้นทำเวลา เหนื่อยก็พักกินมาม่าฉ่ำๆ i love pocari ทำเวลาได้ 5.27 ชม. วิ่งหนี cut-off ได้ 1 ชม. พอดี งานจัดดีมาก ประชาสัมพันธ์ได้ดี ขอบคุณทีมงานทุกคน ปีหน้าเจอแน่ 30km 🫡 ใครหางานวิ่งเทรลแต่ไม่มือใหม่ มีความท้าทาย แนะนำเทรลสนามนี้จ้า #pongyaengtrail #pyt2025 #วิ่งเทรล #trail

♬ original sound – Mils Burasakorn – Mils Burasakorn

#ODTPONGYAENGTRAILpresentedByMAMA

#PYT2025 #PNK20